April 2004

Skuleåret 2000/2001 har elevar ved grunnkurs allmennefag arbeidd med eit opplegg i Storyline, der næringslivet og nærområdet har fungert som utvida læringsarena. Undervisningsopplegget var laga med utgangspunkt i faget Økonomi og informasjons-behandling (ØkI).

Storyline I
Elevane laga sin eigen familie eller enkeltpersonar, som deretter fekk ulike utfordringar ut frå dagleglivet. Eksempel på dette kunne vere at hovudpersonen eller ein familiemedlem mista jobben, måtte skaffe seg ny jobb, blei sjuk eller varig skada. I dei tilfella der elevane hadde valt roller som framstilte personar i ein negativ sosial situasjon, la vi inn element som gav storyen ein positiv utgang. Tema for dei ulike delane av storyen var forankra i læreplanane i faga norsk og økonomi og informasjonsbehandling. IKT var eit gjennomgåande verkty.

I tillegg til bedriftene brukte vi også banker og offentlege kontorer (arbeidskontor, trygdekontor og kommunale tilsette) som ressurser. Desse gav tilbakemelding om at dette ikkje gav dei spesielt ekstraarbeid. Dei tok imot dei fiktive personane som ordinære kundar/klientar. Nokre av dei fiktive personane blei rett nok definert som krevjande kundar/klientar.

Storyline II
Etter at elevane hadde fått den grunnlærande opplæringa både i Storyline metoden og i IKT, fekk dei prøve seg som konsulentbyrå og rådgjevarar i bedriftene. Dette opplegget var svært fagleg krevjande, men dei fleste gruppene kom i frå oppdraga på ein mesterleg måte.

Sluttvurdering - eksamen
Ein del elevar blei og trekt ut til alternativ eksamen, der eksamensforma var lagt nært opp til arbeidsmåtane gjennom året. Elevane leverte etter 54 timar inn eit skriftleg arbeid, som dei seinare forsvarte i plenum. I tillegg blei det lagt opp til ein gruppesamtale, der elevane blei vurdert individuelt.

Hovudkonklusjonen frå dei som var involverte i eksamens-forsøket, var at dette var vellukka.

JMH 4/02

Dette er ein viktig del av metoden. Forteljinga skal sørgje for at kunnskapar og dugleik blir sette inn i ein samanheng som elevane opplever som meiningsfull. Den har som mål at elevane skal lære gjennom ei forteljing. Elevane kan då få ein meir motiverande måte å lære på, som kan gje større innsikt og utfordringar enn det tradisjonell undervisning ville gje. "Storyline" er ein metode som er nytta ein del både i grunnskulen og på høgskulenivå. Det er ikkje kjent at denne metoden er nytta i vidaregåande skule.

Slik vart Storyline I gjennomført (2001/2002)
Elevgruppa er på 45 elevar dette året - 2 klassar på grunnkurs allmenne fag var med. Vi vil dele desse inn i grupper på primært 3 - 4 elevar, dvs.12 - 15 grupper totalt.

Gjennom "storyen" får elevane/gruppene tildelt roller som arbeidssøkjarar med ei gitt utdanning, kundar i bank, forsikring, likningskontor, arbeidskontor eller som kundar på ulikt vis hos Haram kommune. Vi ser for oss at elevane vil vere ute og gjere feltarbeidet i nokre timar i veke 45 og 46 (6. - 17. november). Vi ønskjer kontaktpersonar med Internett-adresser til dei ulike bedrifter og offentlege kontor som vi etterkvart vil ta nærare kontakt med. Kva for bedrifter eller offentlege kontor vi kjem til å kontakte, kjem mykje an på gangen i dei ulike "storyane". Før, i og etter feltarbeidet er det ønskjeleg at mykje av kommunikasjonen foregår på nettet.

Vi trur elevane vil få eit større læringsutbytte, når teori og praksis vert kopla saman på denne måten. Alternativet ville vere ein teoretisk gjennomgang av stoffet. Metoden vil og gi godt høve til å differensiere. Gjennom innspela i "storyen" kan ein justere dei faglege utfordringane. Vi vil og legge stor vekt på at elevane skal produsere noko sjølve, gjerne gjennom presentasjonar som dei kan leggje fram for andre, og på den måten lære av kvarandre sine erfaringar.